Zomer 1983
Als twaalfjarige jongen ging ik met mijn vader naar de bioscoop om Octopussy te zien; mijn eerste James Bondfilm. Ik wist nauwelijks wie of wat James Bond was, maar had van vriendjes inmiddels wel begrepen dat dat iets indrukwekkends moest zijn.
Er werd gepraat over dingen als een auto die onderwater kon en het uit een vliegtuig vallen zonder parachute… Als beginnende tiener in een tijd zónder internet, AI en smartphones — die nog met één been in het Donald Duck-tijdperk stond — maakte dat mij toch wel héél erg nieuwsgierig!
Je begrijpt dan ook dat het Bondvirus mij in de eerste vijf minuten van de film direct infecteerde: een vliegtuig dat uit een paardentrailer kwam, bestuurd door een man die stijlvol en zonder angst zijn missie op spectaculaire wijze wist te volbrengen. WAUW!
Dit was ook de tijd dat videotheken in opkomst waren (Gen-Z, zoek dat maar even op 😉) en de wereld nog in een ‘driestrijd’ zat: Video2000, Betamax of VHS — wat zou de wereld veroveren? Alle films werden gehuurd en maakten stuk voor stuk diepe indruk op een jongetje dat net kwam kijken in de grotemensenwereld.
Eén film in het bijzonder maakte extra indruk: For Your Eyes Only. Als groot ski-liefhebber heb ik de achtervolging in de sneeuw met open mond zó vaak bekeken dat de videoband door slijtage storingen in beeld begon te vertonen. Een ski-achtervolging die naar mijn mening tot op de dag van vandaag niet geëvenaard is!
En dan die auto!
De Lotus Esprit heeft sowieso een tijdloze uitstraling, maar paste natuurlijk helemaal in de stijl van toen. Die man kon alles, deed alles, genoot van alles en… reed ook nog eens in zo’n auto rond! Natuurlijk was de Aston Martin fantastisch, maar die films waren inmiddels zo’n twintig jaar oud en een witte sportwagen spreekt een beginnende tiener toch meer tot de verbeelding.
De droom om ooit zo’n auto te hebben was geboren. Een dróóm, want dat die droom ooit uit zou komen durfde ik natuurlijk niet echt te geloven.
De Lotus Esprit bleef altijd in mijn gedachten, en hoe blij verrast was ik dat hij jaren later wéér prominent opdook in de films Pretty Woman (1990) en Basic Instinct (1992)!
Van droom naar werkelijkheid
In januari 2024 bracht ik een bezoek aan Bauke (Tocus) Kooistra in Friesland; ook wel Mr. Esprit genoemd.🙂 In het Lotus-wereldje kent iedereen hem; hij lééft voor de Esprit! Zoek je een Lotus, onderdelen of heb je een vraag, dan moet je bij Bauke zijn!
Ik was onder de indruk van zijn collectie auto’s, waaronder een witte en koperkleurige Esprit, lijkend op de filmauto’s uit For Your Eyes Only!
Later kreeg hij ook nog een prachtige witte Lotus Esprit S1 met hetzelfde bijzondere interieur als de S1 uit The Spy Who Loved Me!
Ik gaf Bauke de ‘opdracht’ om uit te kijken naar een ‘goede’ witte Esprit. Binnen een aantal maanden al had hij er één gevonden in Engeland!
Na goedkeuring van Bauke kocht ik de auto en transporteerden wij hem naar Nederland. Het waren een paar gezellige dagen!
In Nederland werd de Esprit afgeleverd bij Ibalo (www.ibalo.nl) in Goor. Hier werkte een andere ‘Mr. Lotus’, Wim Schouten. Wim is de techneut die zo ongeveer elk technisch detail in een Lotus met z’n ogen dicht kan aanwijzen, vervangen en repareren! Wim zou later voor zichzelf beginnen (www.wimschoutentechniek.nl) en heeft ervoor gezorgd dat mijn Esprit technisch werd nagekeken, een Nederlands kenteken kreeg en voorzien werd van airconditioning. Vooral dat laatste was geen eenvoudige opgave!
Aangezien de tand des tijds in het interieur duidelijk z’n sporen had nagelaten besloot ik het hele interieur te laten vernieuwen. Hiervoor kwam ik terecht bij Meneer Sam (www.meneersam.nl) in Apeldoorn. Sam is een enthousiaste man met een prachtig ambachtelijk bedrijf.
Nu de auto een nieuw interieur had gekregen en technisch ‘gezond’ was werd het tijd voor de (replica) details. Zo heb ik vele, vele uren besteed aan het re-creëren van de kentekenplaat (OPW 654W) en de overbekende rode ‘Burglar Protected’ sticker. Met name de sticker was veel werk, omdat er voor de film een niet bestaand lettertype gebruikt werd… Het lettertype was wel gebaseerd op een bestaand lettertype, maar aangepast.
Een uitgebreide zoektocht naar de juiste letter leverde dus niets op. Met veel geduld en aandacht lukte het om een 98% identieke sticker te maken aan de hand van slechts enkele filmframes waarin de sticker in de film te zien is. Omdat ik nu zelf een Esprit had kon ik de afmetingen vrij goed inschatten door de directe omgeving van de sticker (spiegel, knipperlichtpook) op te meten en aan de hand daarvan de maten van de sticker te bepalen.
Ongeveer hetzelfde proces geldt voor de kentekenplaten. Op Aliexpress vond ik doorzichtige acrylplaten met de afmetingen van Engelse kentekenplaten. Het design liet ik op vinyl printen. Het voordeel van vinyl is dat je de sticker opnieuw kunt aanbrengen in tegenstelling tot ‘plak’ stickers.
Door zo aandachtig en gedetailleerd met het beeldmateriaal bezig te zijn viel mij nog iets op, wat volgens mij maar erg weinig mensen is opgevallen. Op de voorruit van de auto naast de ruitenwisser zat nóg een sticker! Na analyse door AI werd duidelijk dat het hier om een road tax sticker ging. Tja en als je dan toch bezig bent dan ga je ook voor elk detail!😉 Greg Powell (www.poplargreg.com) reageerde direct op mijn vraag of hij zo’n sticker kon leveren. Na inzoomen op een aantal filmframes en met wat research kon ik de juiste gegevens achterhalen die op de road tax sticker moesten staan!
Om het geheel ‘af te maken’ ging de auto nog een paar weken naar Friesland, waar Bauke zorgde voor een werkende dakradio (Panasonic RM610), matchende voorwielen en Goodyear bandenstickers. Destijds stond de merknaam prominent in witte letters op de banden, maar aangezien Goodyear deze banden al enige jaren niet meer produceert zijn Goodyear stickers de enige optie om de filmlook van de auto te evenaren.
Het enige wat nu nog restte was een website met informatie over de film, de Lotus Esprit, Bond’s Esprit en mijn Esprit replica project…